Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

"Aaban: το όνομα του αγγέλου" ~ 12ο Παιχνίδι "Παίζοντας με τις Λέξεις" στο "mytripsonblog"



Aaban: το όνομα του αγγέλου

Μερικές φορές κάποιες ιστορίες αφήνουν μια γλυκιά γεύση· κάποιες άλλες είναι πικρές και στενόχωρες. Τούτη εδώ η ιστορία; Λοιπόν άκου, και ύστερα θα μου πεις.
Βασικός πρωταγωνιστής της ο μπαρμπα-Μαθιός, που ζει σε ένα μικρό, ακριτικό νησί. Η ζωή του μοιάζει αρκετά με σενάριο παλιάς ελληνικής ταινίας. Εδώ και πολλά χρόνια βιοπορίζεται από το ψάρεμα. Ο αδυσώπητος χρόνος έσκαψε τα μάγουλά του, το μέτωπό του είναι γεμάτο ρωγμές από τον ήλιο και την αλμύρα της θάλασσας, τα χέρια του είναι πάντοτε τραχιά από τα δίχτυα και τη σκληρή δουλειά. Με τα λίγα χρήματα που κατάφερε να συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια έφτιαξε με τα ίδια του τα χέρια μια καλύβα κοντά στην ακτή και στέγασε κάποτε εκεί την κυρα-Μαριώ και την αγάπη τους. Κάποτε. Γιατί τώρα η Μαριώ δε ζει πια κι εκείνος τα βράδια ανάβει ολομόναχος το τζάκι στη γωνιά τους κι απομένει εκεί, να τη θυμάται. Παιδιά; Όχι, δεν έχουν - δεν πρόλαβαν. Η αρρώστια της αποφάσισε αλλιώς και την έστειλε μια ώρα αρχύτερα κοντά στους αγγέλους.
Και κάπου εκεί είναι που ξάφνου εμφανίζεται στην ιστορία ο μικρός μπόγος, αναζητώντας τη θέση που δικαιωματικά του αξίζει στο σενάριο της ζωής. Στο λυκαυγές, ο μπαρμπα-Μαθιός κατηφορίζει γρήγορα προς την ακτή. Έχει δει το ασυνήθιστο μπογαλάκι από το παράθυρο της καλύβας, το βλέμμα του όμως είναι θολό πια και δεν πολυκαταλαβαίνει τι αντικρίζει. Όταν πλησιάζει τα μάτια του αρχίζουν να τσούζουν, να καίνε.
Γιατί τώρα έχει δει.
«Αμπάα»… φωνάζει αδύναμα ο μικρός μπόγος. «Αμπάαααα… μά-μαααα… Άυν ’αντ;»*
Ο μπαρμπα-Μαθιός αραβικά δεν ξέρει (και γιατί άλλωστε; Ποτέ δεν του είχαν χρειαστεί ως τώρα) ο πόνος όμως, ο φόβος, η απόγνωση και η ανάγκη των δικών σου αποτελούν μια γλώσσα πανανθρώπινη. Τούτος εδώ ο μικρούλης, βρεγμένος ως το κόκαλο και μαζεμένος σαν κουβαράκι μέσα στο κρύο της αυγής, ίσως να είναι πρόσφυγας, ίσως να είναι μετανάστης. Τι σημασία έχει; Είναι ένα μικρό παιδί· και αυτή τη στιγμή έχει απομείνει μόνο του στον κόσμο.
«Εγώ, Μαθιός», λέει ο μπαρμπα-Μαθιός στο παιδί, δείχνοντας τον εαυτό του.
Καταλαβαίνει το παιδί και κάνει δειλά το ίδιο. «Aaban…»
Μια καλή αρχή.
«Φτωχό αγγελούδι…» λέει ο μπαρμπα-Μαθιός, χωρίς να ξέρει πως το όνομα του παιδιού στην πραγματικότητα σημαίνει «το όνομα του αγγέλου». Τον σηκώνει, τον τυλίγει σφιχτά με τα χέρια του και τον οδηγεί στη ζεστασιά της καλύβας. «Πάμε να σου δώσω ρούχα στεγνά, να σου βάλω να φας»…
Ο μπαρμπα-Μαθιός δε θα πάει για ψάρεμα σήμερα, ίσως ούτε αύριο. Δε θα πεινάσουν δα για μια-δυο μέρες. Προς το παρόν το μόνο που θέλει είναι να δείξει στο μικρό πλάσμα πως η ζωή μπορεί να είναι και όμορφη, πέρα από ανυπόφορη και άσχημη. Πως αξίζει να τη ζεις. Κι έπειτα, θέλει να του μάθει την αγάπη. Το χαμόγελο. Τη ζεστασιά. Την ασφάλεια. Αν θα το καταφέρει; Θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο που έχει και μπορεί.
Μα αυτό είναι ένα άλλο σενάριο, μια άλλη ιστορία… 


أبماما … 'أين أنت' ('ab … mama…'ayn 'ant?) = μαμά… μπαμπά… πού είσαι;


(image via Latina Lista - επεξεργασμένη από μένα για τους σκοπούς της ιστορίας)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Με την ιστορία αυτή έλαβα μέρος στο 12ο Παιχνίδι "Παίζοντας με τις Λέξεις" που πραγματοποιήθηκε στο ιστολόγιο mytripsonblog της Μαρίας. 
Με αφορμή πέντε δοθείσες λέξεις (που έπρεπε να χρησιμοποιηθούν από όλους τους διαγωνιζόμενους, και οι οποίες έχουν επισημανθεί στο κείμενό μου) συγκεντρώθηκαν 23 αξιόλογα κείμενα, πεζά αλλά και ποιήματα. 
Μπορείτε να διαβάσετε τις συμμετοχές 1-6 εδώ, 7-14 εδώ και 15-23 εδώ

Η ιστορία που διακρίθηκε ήταν το "Κόκκινο φόρεμα" της Ελένης (ποιώ) και μπορείτε να τη διαβάσετε και στο χώρο της εδώ


Στέλνω θερμά συγχαρητήρια στην Ελένη μας για τη διάκρισή της! Οφείλω επίσης πολλά ευχαριστώ στους φίλους του ιστολογίου που αφιέρωσαν χρόνο για να διαβάσουν την ιστορία μου, σε όσους την τίμησαν με την ψήφο τους ή μου χάρισαν τη γνώμη τους, καθώς και στη Μαρία μας για την άψογη φιλοξενία.


49 σχόλια:

  1. Αν υπάρχει σκάλα που μετράει την ανθρωπιά
    είναι αυτή που εσύ ανέβηκες!!!!
    Τα συγχαρητήρια μου από καρδιάς
    Τα αγγελούδια θέλουν ένα κόσμο που θα τους προσφέρει
    την αγάπη την αλληλεγγύη την ξεγνοιασιά
    Είθε κάποτε να δικαιωθούν

    Σε φιλώ πολύ Έλλη μου με συγκίνησες ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου... Είθε!
      Να είσαι καλά Ελένη μου και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Φιλιά πολλά! ♥

      Διαγραφή
  2. Καλησπέρα Έλλη μου.
    Απο τις πιο συγκινητικές η ιστορία σου με τη συμμετοχή σου στο αγαπημένο μας δρώμενο.
    Τα βιώματα που έχουμε παρακολουθήσει όλον αυτόν τον καιρό του μαρτυρίου των ανθρώπων της προσφυγιάς έχουν χαράξει συναισθήματα στη μνήμη μας.
    Μια ακόμα φορά συγκινητική και αξιόλογη.
    Καλή βδομάδα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Γιάννη μου και καλή εβδομάδα! Σε ευχαριστώ πολύ που μου χάρισες τη γνώμη σου.
      Όσα έχουμε παρακολουθήσει τόσο καιρό έχουν πράγματι χαραχτεί ανεξίτηλα στην ψυχή και στην καρδιά μας. Όσο η ιστορία αυτή συμμετείχε στο διαγωνισμό, διάβαζα πάλι στις ειδήσεις για πνιγμένα παιδιά στη Λέσβο... Ως πότε πια; Δεν έχω λόγια...

      Διαγραφή
  3. Μακάρι να ήταν σενάριο ταινίας, ενός ευφάνταστου συγγραφέα. Μακάρι να μην υπήρχαν αυτές οι παιδικές φωτογραφίες σε καθημερινή βάση στις ειδήσεις. Όλα αυτά τα παιδιά να έβγαζαν φωτογραφίες γενεθλίων και όμορφων στιγμών με τις οικογένειές τους. Μακάρι...
    Έλλη μου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη η αποκάλυψη των δημιουργών. Έκανες το πιο δυναμικό, το πιο συγκινητικό και το πιο ουσιώδες "καμ-μπακ".
    Τα θερμά μου συγχαρητήρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να μην ήταν καν σενάριο ταινίας ενός ευφάνταστου συγγραφέα, Μαρία μου! Να μην ήταν τίποτε, να μη συνέβαινε τίποτε, να μην υπήρχαν τα ερεθίσματα για να γράφονται τέτοιες γραμμές, να μην υπήρχαν τέτοιες εικόνες. Να υπήρχαν μόνο εικόνες χαράς, θαλπωρής, όμορφων στιγμών και ξεγνοιασιάς, όπως λες.
      Σε ευχαριστώ πολύ για το πέρασμα και τα καλά σου λόγια!

      Διαγραφή
  4. Μπράβο Έλλη μου που ανέδειξες μια πονεμένη ιστορία που συμβαίνει στους δικούς μας καιρούς τους ''πολιτισμένους''. Πολύ συγκινητική και ανθρώπινη
    Να σαι καλά
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι, καλά το έβαλες το "πολιτισμένους" σε εισαγωγικά... Γιατί μόνο πολιτισμένοι δεν είναι οι καιροί, ο ένας κοιτάει να βγάλει το μάτι του άλλου χωρίς ουσιαστικά να έχουν τίποτε να χωρίσουν.
      Αυτή η πονεμένη ιστορία δυστυχώς συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια, δεν είναι τωρινή. Μια δεκαετία πριν περίπου που ζούσα στη Λέσβο λόγω δουλειάς, τα ίδια συνέβαιναν. Όχι σε τόσο μεγάλη κλίμακα όπως τώρα, όχι πάντοτε το ίδιο αξιοπρόσεκτα από τα ΜΜΕ, αλλά συνέβαιναν· τα μαθαίναμε κάθε μέρα.
      Να είσαι καλά κι εσύ, σε φιλώ και σε ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  5. Άλλη μια μεγάλη έκπληξη η συμμετοχή σου, φίλη μου!
    Μου άρεσε απίστευτα ο τρόπος που ξετυλίχτηκε, αυτό το παραμυθένιο ύφος που πατούσε ταυτόχρονα γερά στην σκληρή πραγματικότητα. Και μια θετική ανάσα στον επίλογο, ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη μου! Σε ευχαριστώ πολύ-πολύ που μου χάρισες τη γνώμη σου. Χάρηκα που σου άρεσε! ♥

      Διαγραφή
  6. Έντονα συναισθηματικό κείμενο, Έλλη μου. Πολλά συγχαρητήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Μία μου, σε ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  7. Καλημερα Έλλη μου!!
    Συγχαρητήρια για το υπέροχο και συγκινητικό σου κείμενο!
    Πράγματι με συγκλόνισε η ιστορία που μας διηγήθηκες και πόσο σκληρή ειναι η πραγματικότητα!
    Καλη συνέχεια!Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Dimi μου! Σε ευχαριστώ πολύ. Καλή συνέχεια να έχεις, φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Την ξεχώρισα τη συμμετοχή σου η αλήθεια ειναι Ελλη μου.
    Συγχαρητηρια και πραγματικα η ευαισθητη ψυχη σου ειναι πλουσιοπαροχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Κική μου, σε ευχαριστώ πολύ! :)

      Διαγραφή
  9. Ελλη μου καλώς όρισες και πάλι με μια εξαιρετική κι άκρως συγκινητική ιστορία!! Μακάρι να ταν μόνο ιστορία φαντασίας αλλά πόση ελπίδα και πόση ανθρωπιά τελικά αναδεικνύει!! Συγχαρητήρια για την συμμετοχή σου κοπέλα μου!!
    Φιλάκια πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σας βρήκα και πάλι Μαριλένα μου!
      Την ελπίδα και την ανθρωπιά τη θέλω να υπάρχει σε κάτι τέτοιες ιστορίες (αληθινές ή μη), το αντίθετο με θλίβει βαθιά και δεν το αντέχω. Δεν το αντέχω οι άνθρωποι να ξεχωρίζουν τους άλλους ανθρώπους με βάση τα πιστεύω τους, την όψη τους ή την καταγωγή τους και ανάλογα να αποφασίζουν αν θα τους προσφέρουν ένα χέρι βοηθείας ή θα τους γυρίσουν την πλάτη. Λίγα πράγματα με ενοχλούν τόσο πολύ όσο ο ρατσισμός και ο κοινωνικός αποκλεισμός...
      Φιλιά πολλά κι από εμένα!

      Διαγραφή
  10. Πραγματικά όμορφη και τρυφερή ιστορία!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Ελένη, σε ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  11. Έλλη μου πολλά συγχαρητήρια!!
    Η ιστορία σου όμορφη και συγκινητική πολύ! Όλοι θα θέλαμε να ανήκει καθαρά στη σφαίρα της φαντασίας, αλλά δυστυχώς η φωτογραφία είναι πέρα για πέρα αληθινή, και παρόμοια άγρια"σενάρια" γράφονται καθημερινά στα αλήθεια, χωρίς όμως την τρυφεράδα του δικού σου κειμένου!

    Σε ευχαριστώ πολύ για όλα!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σε ευχαριστώ πολύ για όλα, Μαρία μου!
      Δυστυχώς η φωτογραφία είναι αληθινή, και το χειρότερο είναι ότι αυτή η τρομερή κατάσταση συνεχίζεται όπως κι εσύ επισημαίνεις...
      Φιλιά πολλά κι από εμένα.

      Διαγραφή
  12. Εγώ θα πω ότι μας είχες λείψει Έλλη μου!
    Εύχομαι να είναι δυναμική η επιστροφή σου, γιατί είναι υπέροχο να μοιράζεσαι μαζί μας τις ιστορίες σου! Πάντα έχουν να δώσουν κάτι!
    Φιλάκια πολλά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα μου λείψατε Αριστέα μου!
      Θα προσπαθήσω να είναι δυναμική η επιστροφή μου... η αλήθεια είναι ότι δεν έχω πάντα το χρόνο. Ξέρω ότι χάνω πολλά, αλλά!
      Σε ευχαριστώ τόσο πολύ για τα καλά σου λόγια και για την εμψύχωση! Φιλιά κι από εμένα ♥

      Διαγραφή
  13. Αν και λίγο καθυστερημένα, ήρθα να πω πως η συμμετοχή σου είναι ένα άριστο δείγμα διδακτικού παραμυθιού, και δη ενηλίκων. Αχ, αυτά τα χέρια... Πόσο σκληρόσαρκα μπορούν να 'ναι φαινομενικά, αλλά πόσο απαλά και κατάφορτα δώρα μπορούν να 'ναι στ' αλήθεια.

    Συγχαρητήρια, Έλλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ που πέρασες για να μου χαρίσεις τη γνώμη σου! Το εκτιμώ.
      Να είσαι καλά Λυσίππη!

      Διαγραφή
  14. Σε θαυμάζω που με πέντε δοθείσες λέξεις, δημιούργησες αλήθειες!
    Να είσαι πάντα καλά!Καλά Χριστούγεννα!με την αγάπη μου, πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εσύ να είσαι πάντα καλά Βαρβάρα μου και πολύχρονη!
      Καλά Χριστούγεννα με υγεία! Φιλιά πολλά ♥

      Διαγραφή
  15. Όμορφη η συμμετοχή σου
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Έλλη μου η ιστορία σου είναι γεμάτη ανθρωπιά. Πολύ με συγκίνησε.
    Να είσαι καλά.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εσύ να είσαι καλά Ελένη μου, πολλά ευχαριστώ! Φιλιά κι από εμένα.

      Διαγραφή
  17. Καλώς σας βρήκα...Χαίρομαι πολύ που είμαι ξανά στη μπλογκογειτονιά μας...Αν σας αρέσει η παγκόσμια μυθολογία θα χαρώ πολύ να σας δω στο ταπεινό μου μπλογκοσπιτάκι. Ευχαριστώ πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες και πάλι! Θα περάσω με την πρώτη ευκαιρία.

      Διαγραφή
  18. 'Εχει μια απίστευτη ευαισθησία το γράψιμο σου Έλλη μου... είναι εκεί που δεν μπορούμε να κρυφτούμε ο γραπτός λόγος! Φιλιά και καλή συνέχεια σε ότι κάνεις!

    www.artdecorationcrafting.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Χριστίνα μου, σε ευχαριστώ. Επίσης καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  19. Πόσα τέτοια αγγελούδια ψάχνουν για μια αγκαλια, ζεστά ρούχα, φαγητό και Αγάπη !Θα ήταν ωραίο αυτή η ιστορία να ήταν ψέμα έλα όμως που είναι άκρως αληθινή! Μπράβο σου Έλλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλά, δυστυχώς...
      Να είσαι καλά Κική μου, φιλιά!

      Διαγραφή
  20. Τα παιδιά πάντα πληρώνουν τα λάθη των μεγάλων .
    Το μόνο που χρειάζονται είναι αγάπη και μια ζεστή αγκαλιά.
    Άραγε σε βάθος χρόνου θα μάθουμε γιατί γίνεται όλο αυτό;
    Μπράβο για τη συμμετοχή σου Έλλη μου. Τώρα διαβάζω τις ιστορίες.
    Καλές γιορτές και του χρόνου με υγεία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί γίνεται; Γιατί βάζουμε τα συμφέροντά μας και την τσέπη μας πιο πάνω από την ανθρωπιά μας και τη λογική.
      Καλή Χρονιά με υγεία, Ρένα μου! (άργησα να σου απαντήσω, οπότε...)

      Διαγραφή
  21. Έλλη μου, με συγκίνησε πολύ η ιστορία σου!
    Πολύ τρυφερή και ελπιδοφόρα!
    Σου εύχομαι ευτυχισμένα Χριστούγεννα, με πραγματοποίηση όλων των ονείρων σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Μάγδα μου. Καλή Χρονιά με 2018 ευχές!

      Διαγραφή
  22. Καλά Χριστούγεννα να χεις Έλλη μου!! Με υγεία και χαρές!! Να περάσεις πολύ πολύ όμορφα με τους αγαπημένους σου!! Σε γλυκοφιλω!!! 🎄🎅🎀

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή Χρονιά Μαριλένα μου, υγεία και χαρά! ♥

      Διαγραφή
  23. Νομίζω το ύφος και ο τρόπος που το έγραψες αναδεικνύουν εξαιρετικά τη σημερινή κοινωνία.
    Η εικόνα στο τέλος σπαρακτική αλλά δυστυχώς καθόλου μακρινή.

    Μπράβο για τη συμμετοχή σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η εικόνα όντως είναι σαν μαχαιριά στην καρδιά. Ακριβώς γιατί είναι αληθινή.
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και για το πέρασμα!

      Διαγραφή
  24. Πέρασα να πω ένα"γεια" φίλη μου, να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Μη διστάσετε να μου πείτε τη γνώμη σας... Χαίρομαι πάντοτε την επικοινωνία μαζί σας!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...